ตอน 5

"ในคืนที่ดาวโอบกอดเรา"

ท่ามกลางความโศกเศร้าจากการจากไปของสหายเพลิง รวินทร์คอยปลอบโยนและเช็ดคราบเลือดออกจากมือสหายเยว่ด้วยความอ่อนโยน คำว่า “อยู่กับผม...คุณอ่อนแอได้นะ” พังทลายกำแพงในใจจนสหายเยว่ปล่อยโฮซบไหล่เขา ความเปราะบางของชีวิตทำให้ทั้งคู่ตัดสินใจไปยังดอยแสงดาว

ภายใต้ฟ้าที่พราวด้วยดวงดาว ความใกล้ชิดนำพาทั้งคู่ก้าวข้ามขอบเขตมิตรภาพสู่ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง การมอบกายและใจให้กันในคืนนี้จึงเป็นเสมือนคำมั่นสัญญาว่าจะเป็นแสงดาวนำทางให้กันตลอดไปท่ามกลางมรสุมสงคราม